ویتروویوس که بود؟ مارکوس ویترویوس پولیو، که بیشتر با نام ویترویوس شناخته می شود، معمار و مهندس رومی قرن اول پیش از میلاد بود. با توجه به شالوده کلاسیک هنر رنسانس به طور کلی، و معماری رنسانس به طور خاص، ویتروویوس به یکی از مشهورترین معماران تبدیل شده است. نه
معماری ویوله لو دوک یوجین امانوئل ویوله لو دوک یکی از بزرگترین معماران قرن نوزدهم، نظریه پرداز، نویسنده و طراح غیر متعارفی است که بیشتر به خاطر بازسازی های معماری رومانسک (باسیلیکای سانتا ماریا مادلینه، وزلی) و گوتیک (کلیسای جامع نوتردام، پاریس) شهرت دارد. او در فرانسه و ایتالیا به
معماری ویگنولا یکی از بزرگترین معماران دوران منریسم، (اگرچه آثار متأخر او عناصر معماری باروک را نیز پیشبینی میکرد)، جاکومو باروزی داویگنولا از معمار رومی ویتروویوس، و از مطالعات اولیه خود و نقشههای معماری ساختمانهای کلاسیک در رم الهام گرفت. در فونتنبلو در نزدیکی پاریس. او بخصوص برای رساله خود
معماری لویی لو وائو یکی از بزرگترین معماران قرن هفدهم فرانسه، لوئیس لو وائو بخشی از سه نفر از معماران باروک بود؛ دیگران ژول هاردوین منسارت (۱۶۴۶-۱۷۰۸) و آندره لو نوتر (۱۶۱۳-۱۷۰۰) که به همراه دکوراتور چارلز لو برون (1619-90) به ایجاد سبک معماری لویی کواتورزه (چهاردهم) در کاخ ورسای
معماری و زندگی نامه جان وانبرو همچنین نمایشنامه نویس و سیاستمدار با استعداد، جان وانبرو گ به همراه اینیگو جونز (1652-1573) و سر کریستوفر رن (۱۶۳۲-۱۷۲۳) یکی از بزرگترین معماران باروک انگلیسی کوتاه مدت بود. تحت تأثیر کار طراحی لویی لو واو (1612-70)، و همچنین عناصر مورد استفاده آندره پالادیو
زندگینامه ریچارد آپچان یکی از تأثیرگذارترین معماران آمریکایی در احیای معماری گوتیک، طراح بریتانیایی الاصل ریچارد آپجان، یک مسیحی متدین و معمار منتخب برای کلیسای اسقفی پروتستان در دوره ای از ساختمان کلیسای اعظم بود. رفتار حرفه ای مثال زدنی او، اعتقادات محکم او در مورد نقشی که طراحی باید
گوستاو ایفل، معمار برجسته فرانسوی است که شهرت خود را به خاطر طراحی بنای دیدنی برج ایفلِ پاریس در بازه زمانی 1887 تا 1889 بدست آورده است. از دیگر پروژههای تاثیرگذار ایفل در قرن نوزدهم، همکاری وی در طراحی پروژه مجسمه آزادی نیویورک اثر بارتولدی (1870-1886) است که ایفل سازه فلزی پشتیبان آن را طراحی کرده است.
زندگینامه والتر گروپیوس یکی از نامآشناترین معمار قرن بیستم، والتر گروپیوس معمار آلمانی-آمریکایی است که به همراه هموطنانش لودویگ میسوندهروهه(1969-1886)، لوکوربوزیه فرانسوی (1965-1887) و اسکار نیمایر، از پیشگامان معماری مدرن شناخت میشوند. او اولین بار پس از تأسیس مدرسه طراحی معروف باهاوس (1933-1919) در وایمار مورد توجه معماران آمریکایی واقع
طراح و مهندس
هکتور گیمارد بود که بیشتر به عنوان نماینده برجسته هنر نو (آرنوو) در فرانسه شناخته میشود. همراه با ویکتور هورتا در بلژیک و آنتونی گائودی در اسپانیا، گیمارد به عنوان یک چهره کلیدی در معماری اواخر قرن نوزدهم و پیشگام طراحی مدرن در آغاز قرن معرفی میشود. او تحت تأثیر نظریههای نوآورانه ویوله لو دوک
معماری فرانک گری در میان بزرگترین معماران اواخر قرن بیستم، طراح کاناداییـآمریکایی برنده جایزه پریتزکر، فرانک او. گری، نماینده اصلی دیکانستراکشن است. سبک معماری پستمدرنیستی که در طول دوره 1980 تا 2000 در اروپا و ایالات متحده توسعه یافت. معروفترین ساختمانهای او شامل موزه گوگنهایم در بیلبائو (1997-1991)، سالن کنسرت
