معماری پدیا > معماران > معماران جهان > معمار ریچارد آپجان
معمار ریچارد آپجان
سایز نوشته:
رنگ نوشته:

زندگینامه ریچارد آپچان

یکی از تأثیرگذارترین معماران آمریکایی در احیای معماری گوتیک، طراح بریتانیایی الاصل ریچارد آپجان، یک مسیحی متدین و معمار منتخب برای کلیسای اسقفی پروتستان در دوره ای از ساختمان کلیسای اعظم بود.

رفتار حرفه ای مثال زدنی او، اعتقادات محکم او در مورد نقشی که طراحی باید در زندگی ملت ایفا کند، و اعتقاد او به اینکه معماری سزاوار جایگاهی در میان حرفه هاست در تأسیس مؤسسه معماران آمریکا در سال 1857 و تدوین اهداف ذهنی آن مؤثر بودند.
او به درستی به عنوان اولین سرپرست آن انتخاب شد.

بنابراین، در توسعه معماری قرن 19 آمریکا، کار او به دلیل یکپارچگی قوی، نبوغ آن و روشی که در آن ترجیحات شخصی در فرم را با سبکی که استفاده می کرد انطباق می داد، متمایز می شود. بیش از هر چیز به خاطر احیای کلیساهای گوتیک شهرت دارد، بدون شک شاهکار او کلیسای ترینیتی، نیویورک (46-1839)، یکی از مشهورترین بناهای هنر مدرن معماری گوتیک است که درک بهتری از فرم های قرون وسطایی را در آن زمان نسبت به هر ساختمان آمریکایی دیگر نشان می دهد.

کار طراحی آپجان معمولا تحت تأثیر هنر رومی و به ویژه سبک ایتالیایی اوایل رنسانس بود.

آموزش اولیه و تأثیرات

متولد شفتزبری انگلستان، او در سنین پایین شاگرد یک بنا و کابینت ساز بود. در سال ۱۸۲۹ به همراه خانواده اش به آمریکا مهاجرت کرد و در نیوانگلند ساکن شد، ابتدا بدفورد جدید، ماساچوست، سپس در سال 1833 بوستون جایی که او تجربه معماری را در دفتر الکساندر پاریس به دست آورد (1852-1780) یک معمار اهل بوستون، مرتبط با معماری نئوکلاسیک که خودش تعلیم دیده ی ویلیام تورنتون (1828-1759) و چارلز بولفینچ (۱844-۱763) و دیگران بود.

اولین ساختمان های آپجان، کمیسیون های متوسط برای خانه ها و کلیسای اسقفی سنت جان در بنگور، مین است؛ که شیفتگی او را به مبانی طراحی و مبانی عملی بجای تزیینات نشان داد. آنها همچنین دانش او را از نویسندگان انگلیسی در مورد معماری و اصول آن آشکار می کنند. يک حالت غنی از موادي که او به کشيدنش ادامه مي دهد. در این میان در سال ۱۸۳۶ شهروند آمریکا شد و در سال ۱۸۳۸ به نیویورک نقل مکان کرد.

کلیسای ترینیتی (سبک احیای گوتیک)

اولین کار مهم آپجان و چیزی که با آن بخوبی شناخته می شود، کلیسای ترینیتی نیویورک بود. از 1839 وقتی که او شروع به همفکری برای ترمیم یا از نو ساختن آن کرد تا 1846 وقتی که آن تکمیل شده بود، اپجان با ترینیتی مشغول بود. او (ترینیتی) آپجان را لایق ریاست معماران آمریکا و معماران احیای گوتیک بعنوان سبکی که برای کلیساهای اسقفی پروتستان مناسب ترین بود، کرد.
روش قابل توجهی هم در کاری که ارائه می دهد و هم در سلیقه ای که تشویق می کند.

زنجیره ی کلیساهای بزرگ و کوچک بوسیله ی آپجان دنبال شد. در میان آنها کلیسای معاشرت مقدس (۴۶-۱۸۴۴)، نیویورک، و کلیسای سنت مری (۱۸۴۶)، برلینگتون، نیوجرسی. برای جزئیات بیشتر یکی دیگر از معماران احیای گوتیک آمریکایی که در این زمان در نیویورک نیز فعال بود، جیمز رنویک (1818-95)، طراح کلیسای جامع کاتولیک رومی سنت پاتریک، نیویورک را ببینید.

معماری روستایی

بیشتر از آنچه که او می توانست برآورده کند، انجام داد. برای طراحی کلیساهای کوچک، رکتور ها(نوعی کلیسای کوچک انگلیسی) و مدرسه های کوچک روستایی، آپجان معماری روستایی را انتشار داد؛ که الگوهای آنها در سراسر ایالات متحده مورد استفاده قرار گرفت.
او همچنین طرح هایی را برای کلیساهای متوسط آماده کرد که برای طراحی حساس آنها، قابل توجه بود. همچنین روش ظریفی، که در آن او سبک گوتیک را با مصالح ساختمانی محلی، صنعتگری و ترجیحات خودش تنظیم کرد.

او از سادگی لذت می برد و از دکوراسیون تحمیل شده اجتناب می کرد. چرا که او تشخیص داد که سبک گوتیک اگرچه برای تنظیمات کشور مناسب است، اما در یک زمینه شهری دشوار است. اپجان شروع کرد. حتی در حال کار بر روی کلیسای ترینیتی، برای توسعه واژگان فرم های معماری رومانسک که از آن کلیسای کوچک کالج بادویین و کتابخانه (55-1845) برانزویک، مین، شاهکار اوست. (توجه: در درجه اول نمایی از سبک احیای رومانسک، هنری هابسن ریچاردسون،86-1838را ببینید.) او پس از یک سفر مطالعاتی اروپایی در سال 1850، که در آن از آلمان، فرانسه، ایتالیا و انگلیس بازدید کرد، متقاعد شد که (سبک) ایتالیایی که در آن زمان در انگلستان رایج بود، جایگزینی برای سبک های قرون وسطایی است.

کلیسای سنت پل (۵۶-۱۸۵۴)، بالتیمور، یک شاهکار در این سبک است. برای همه فن حریف ترین نماینده طراحی هنرهای زیبای ایتالیایی، نگاه کنید به معمار مشهور ساحل شرقی کاس گیلبرت(1934-1859) آپجان همچنین طراح قابل توجه خانه ها بود.
عمارت هایی در نیوپورت مانند کینگزکوت (۱۸۳۹)، و در حومه نیویورک و خانه های کوچک اما مؤثری که او در کتابش پیشنهاد کرد، استعداد خود را برای تطبیق سبک با هدف و نیازهای یک جامعه جدید نشان می دهد. سنتی که بعدها توسط فرانک لوید رایت (1959 – 1867) ادامه یافت.

موسسه معماران آمریکا

در فوریه ۱۸۵۷، آپجان به همراه ریچارد موریس هانت (۹۵-۱۸۲۷) و دوازده طراح دیگر، مؤسسه معماران آمریکا را تأسیس کردند که در نیویورک واقع شده بود. او از سال ۱۸۵۷ تا ۱۸۷۶ به عنوان رئیس جمهور انتخاب شد و جانشین توماس اوستیک والتر (1804-87) شد. یکی از پیروان سبک احیای معماری یونانی، (سبک)محبوب شده توسط توماس جفرسون(1826-1743) و بنجامین لاتروبه(1820-1764).
آپجان در خانه اش در شهرستان توننام نیویورک درگذشت. کار او توسط پسرش ریچارد میشل آپجان(1903-1828) ادامه یافت.

یکی دیگر از معماران با استعداد و شریک در شرکت معماری خانوادگی، که به دلیل طراحی گوتیک خود در ساختمان کنگره ایالت کانکتیکات، هارتفورد(78-1872) مورد توجه قرار گرفت.

معماران متأخر آمریکایی
برای اطلاع از جزئیات معماران اواخر قرن نوزدهم و قرن بیستم فعال در آمریکا، به بیوگرافی زیر مراجعه کنید.
آسمان خراش های مرتفع
ویلیام لو بارون جنی (1832-1907)
مدرسه معماری شیکاگو (حدود 1880-1910)
اسکیدمور، اوینگز و مریل (زمان شرقی1936)
دومین مدرسه معماری شیکاگو (حدود 1940-1975)

منابع

  • ویژوال آرتز

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

با ما در تماس باشید